De titel van deze blog is in het Guaraní. De betekenis ervan mag u raden na het lezen van deze blogtekst. (Laat u niet misleiden, mijn kennis van het Guaraní grenst aan het analfabetisme.)
----------
Vanavond ga ik naar een inauguratie van een plein en zwembad in het centrum van Ciudad Del Este. Een perfecte gelegenheid voor de vrouwelijke burgemeester van mijn stad om haar geslaagde projecten in de verf te zetten. (Het ´opruimen´ van plekken waar straatkinderen aan de drugs zaten, havelozen sliepen en jonge meisjes zich prostitueerden.) Er zal ook een feest zijn, waar ik al mijn collega´s van de ´muni´, kort voor gemeentehuis, zal zien. Naarmate mijn Spaans meer en meer begint te vlotten kan ik op een dieper niveau met de Paraguayanen communiceren, en daar ben ik blij om.
----------
Het AFS kamp in Asunción was afschuwelijk slecht georganiseerd, maar zoiets verwachtte ik al wel. De cursussen die we -en met "we" bedoel ik de 13 vrijwilligers van AFS die in Paraguay verblijven- kregen waren bijzonder irrelevant en droegen weinig tot iets bij. Gelukkig was het weekend al bij al nog een succes omdat ik mijn ervaringen kon delen met de andere vrijwilligers -stuk voor stuk bijzonder fijne mensen. Het was geruststellend om te horen in welke mate onze ervaringen gelijkliepen.
Daarbovenop maakte de aanwezigheid van een uitermate knappe Française mijn dagen wel zeer aangenaam. Nog maar zelden heb ik zoveel bekoorlijkheid mogen aanschouwen in de vorm van een meisje dat een overdonderende zachtheid bezit.
Morgen vertrek ik met vage plannen weer naar Asunción om er haar te ontmoeten. Mocht het blijken dat ik wat te hard van stapel ben gelopen kan ik nog altijd de toerist uithangen in Asunción, en er wat vrienden gaan bezoeken!
---------
donderdag 18 september 2008
woensdag 10 september 2008
Asunción
kleine update:
binnen enkele uren vertrek ik naar Asunción, de Paraguayaanse hoofdstad op 6 uur rijden van Ciudad Del Este. Ik ga er een begeleidingskamp van AFS volgen, dat georganiseerd wordt voor alle vrijwilligers die in Paraguay verblijven. Zaterdagnacht zal ik terugkeren.
Mijn blog zal dus tijdelijk niet geupdate worden.
Voor de rest niet zo heel veel speciaals te melden, vrees ik!
Het ga u bijzonder goed, fijne lezer!
binnen enkele uren vertrek ik naar Asunción, de Paraguayaanse hoofdstad op 6 uur rijden van Ciudad Del Este. Ik ga er een begeleidingskamp van AFS volgen, dat georganiseerd wordt voor alle vrijwilligers die in Paraguay verblijven. Zaterdagnacht zal ik terugkeren.
Mijn blog zal dus tijdelijk niet geupdate worden.
Voor de rest niet zo heel veel speciaals te melden, vrees ik!
Het ga u bijzonder goed, fijne lezer!
vrijdag 5 september 2008
Ayer me robaron por la primera vez
Gisteren ben ik voor de eerste keer bestolen in Paraguay. Helaas een weinig spectaculair verhaal om te vertellen: toen ik wou afstappen uit de bus -een hachelijke onderneming, dat kan ik u verzekeren- heeft een vingervlugge dief mijn rugzak geopend en mijn portefeuille eruitgegraaid. Ik had op dat moment zo´n 200 000 Guaranies erin steken, wat ruw geschat overeenkomt met 40 euro. Al mijn documenten liggen thuis (mijn huis in Paraguay), dus het was enkel een financieel verlies. Nóg voorzichtiger zijn is moeilijk, maar ik zal het proberen. De realiteit van de situatie is echter dat de kans dat je bestolen wordt -al dan niet op gewelddadige wijze- vrij hoog is in Paraguay.
----------
Vandaag zullen mijn 72 uren Spaanse les erop zitten. Naar mijn gevoel bots ik wat meer tegen mentale drempels om de taal te leren, de laatste dagen. Ik denk dat ik inmiddels zo´n 2250 woorden ken, en het gebruik van de meest voorkomende tijden, maar me vlot en foutloos uitdrukken in het Spaans gaat soms gewoon niet. Lastiger vind ik dat ik de mensen soms voor geen bal versta. Daarbovenop is het leren van samengestelde tijden en die dekselse ´subjuntivo´ geen pretje. In het bijzonder handige naslagwerk dat ik in bruikleen heb van de bevallige SK, vriendin van BVE, zijn er 20 pagina´s gewijd aan wanneer de ´subjuntivo´ te gebruiken. *kots*
Voor mijn eigen gemoedsrust ga ik proberen de lat te verlagen, en me van het idee te ontdoen dat ik de taal volledig machtig zal zijn binnen enkele maanden.
----------
Mijn werkweek was, naar verwachting, bijzonder rustig. Ik kijk er naar uit om vanaf volgende week mijn dagplanning te herzien -wegens meer vrije tijd. Ik ga alvast Taekwondo beginnen uitoefenen, hetgeen hopelijk mijn knieen niet zal overbelasten. Tevens lijkt kickboxen me wel leuk. Ik hou u, geachte lezer, op de hoogte.
----------
Binnenkort weer een lading foto´s.
----------
Vandaag zullen mijn 72 uren Spaanse les erop zitten. Naar mijn gevoel bots ik wat meer tegen mentale drempels om de taal te leren, de laatste dagen. Ik denk dat ik inmiddels zo´n 2250 woorden ken, en het gebruik van de meest voorkomende tijden, maar me vlot en foutloos uitdrukken in het Spaans gaat soms gewoon niet. Lastiger vind ik dat ik de mensen soms voor geen bal versta. Daarbovenop is het leren van samengestelde tijden en die dekselse ´subjuntivo´ geen pretje. In het bijzonder handige naslagwerk dat ik in bruikleen heb van de bevallige SK, vriendin van BVE, zijn er 20 pagina´s gewijd aan wanneer de ´subjuntivo´ te gebruiken. *kots*
Voor mijn eigen gemoedsrust ga ik proberen de lat te verlagen, en me van het idee te ontdoen dat ik de taal volledig machtig zal zijn binnen enkele maanden.
----------
Mijn werkweek was, naar verwachting, bijzonder rustig. Ik kijk er naar uit om vanaf volgende week mijn dagplanning te herzien -wegens meer vrije tijd. Ik ga alvast Taekwondo beginnen uitoefenen, hetgeen hopelijk mijn knieen niet zal overbelasten. Tevens lijkt kickboxen me wel leuk. Ik hou u, geachte lezer, op de hoogte.
----------
Binnenkort weer een lading foto´s.
zaterdag 30 augustus 2008
Todo tranquilo
Al een tijdje niet meer kunnen updaten want het was een bijzonder drukke week. Ik combineer tot eind volgende week mijn vrijwilligerswerk bij de gemeente van Ciudad Del Este met lessen Spaans, hetgeen voor een zeer gevuld dagschema zorgt.
Om met de deur in huis te vallen: ik betwijfel ten zeerste of ik langer dan 2 maanden zal werken voor de ´medio-ambiente´. Hoewel de collega´s fijne mensen zijn en het interessant is om mee te maken hoe het er aan toe gaat in een Paraguayaanse overheidsinstelling is het werk me niet uitdagend genoeg. Om u daar een correct beeld van te geven: vanaf 7 uur ´s ochtends ben ik aanwezig op de dienst, hoewel er meestal pas vanaf 8 uur iets gebeurt. De mensen daar lezen hun krant, begroeten elkaar, drinken maté (warme thee, typisch Paraguayaans) en wachten. Er zijn al twee dagen geweest dat ze de hele dag niets deden. En ik dus ook niet, hoewel ik mijn tijd zo goed mogelijk probeerde te vullen met Spaans onder de knie te krijgen en wat te tekenen. Zelfs als we iets doen (voordrachten geven, bijvoorbeeld) gaat dat er bijzonder traag aan toe. Ik denk eerlijk gezegd niet dat u, beste lezer, zich daar veel bij kan voorstellen. Ik wil niet de indruk wekken dat het me hier tegensteekt, integendeel. Dit is de essentie van de ervaring: tegen dingen opbotsen die nieuw zijn en die je niet direct kunt plaatsen. Een ander voorbeeld daarvan is de confrontatie met de armoede van enkele krottenwijken waar ik ben geweest. En het schuilt meestal in kleine dingen: een meisje met wie je een stuk brood hebt gedeeld en elke dag opnieuw naar je toekomt, de driepotige straathonden die op sterven na dood zijn, de alomtegenwoordige bewakingsagenten met hun shotguns,...
Boeiend!
----------
Om de titel van dit stuk een beetje te duiden: over het algemeen gaat alles goed. Ik apprecieer mijn gastfamilie en zij apprecieren mij (hoewel mijn zusje bij momenten nogal jaloers kan zijn). Ik ben blij als de zon schijnt en het warm weer is (33 graden Celsius). Hoewel het enorm moeilijk blijft om vele mensen te verstaan gaat mijn Spaans er duidelijk op vooruit, en is het beter dan dat van mijn mede-AFSers, waarvan sommigen al vier (!) jaar Spaans op school gevolgd hebben. (De Amerikaanse meisjes.)
----------
Ik ben een beetje mijn draad aan het verliezen, dus ik ga hier stoppen. Tim De Coster, u bent een genie. Het is inderdaad zo dat er vlak naast mij een begeleider liep, en dat het paard (misschien eerder een pony te noemen) extreem tam was. Nu ja, ik had de foto niet genomen, maar Allison. ;)
Om met de deur in huis te vallen: ik betwijfel ten zeerste of ik langer dan 2 maanden zal werken voor de ´medio-ambiente´. Hoewel de collega´s fijne mensen zijn en het interessant is om mee te maken hoe het er aan toe gaat in een Paraguayaanse overheidsinstelling is het werk me niet uitdagend genoeg. Om u daar een correct beeld van te geven: vanaf 7 uur ´s ochtends ben ik aanwezig op de dienst, hoewel er meestal pas vanaf 8 uur iets gebeurt. De mensen daar lezen hun krant, begroeten elkaar, drinken maté (warme thee, typisch Paraguayaans) en wachten. Er zijn al twee dagen geweest dat ze de hele dag niets deden. En ik dus ook niet, hoewel ik mijn tijd zo goed mogelijk probeerde te vullen met Spaans onder de knie te krijgen en wat te tekenen. Zelfs als we iets doen (voordrachten geven, bijvoorbeeld) gaat dat er bijzonder traag aan toe. Ik denk eerlijk gezegd niet dat u, beste lezer, zich daar veel bij kan voorstellen. Ik wil niet de indruk wekken dat het me hier tegensteekt, integendeel. Dit is de essentie van de ervaring: tegen dingen opbotsen die nieuw zijn en die je niet direct kunt plaatsen. Een ander voorbeeld daarvan is de confrontatie met de armoede van enkele krottenwijken waar ik ben geweest. En het schuilt meestal in kleine dingen: een meisje met wie je een stuk brood hebt gedeeld en elke dag opnieuw naar je toekomt, de driepotige straathonden die op sterven na dood zijn, de alomtegenwoordige bewakingsagenten met hun shotguns,...
Boeiend!
----------
Om de titel van dit stuk een beetje te duiden: over het algemeen gaat alles goed. Ik apprecieer mijn gastfamilie en zij apprecieren mij (hoewel mijn zusje bij momenten nogal jaloers kan zijn). Ik ben blij als de zon schijnt en het warm weer is (33 graden Celsius). Hoewel het enorm moeilijk blijft om vele mensen te verstaan gaat mijn Spaans er duidelijk op vooruit, en is het beter dan dat van mijn mede-AFSers, waarvan sommigen al vier (!) jaar Spaans op school gevolgd hebben. (De Amerikaanse meisjes.)
----------
Ik ben een beetje mijn draad aan het verliezen, dus ik ga hier stoppen. Tim De Coster, u bent een genie. Het is inderdaad zo dat er vlak naast mij een begeleider liep, en dat het paard (misschien eerder een pony te noemen) extreem tam was. Nu ja, ik had de foto niet genomen, maar Allison. ;)
dinsdag 26 augustus 2008
zondag 24 augustus 2008
Fui a caballo
Gisteren was ik met mijn medeAFSers naar een natuurreservaat-achtig domein gegaan, een soort van schiereiland dat omgeven is door het Itaipumeer. Itaipu is de naam van de dam die gedeeld wordt door Paraguay en Brazilië. Mijn gastmoeder, Graciela, werkt er als een soort van Human Resource manager. Veel van de economische groei van deze streek is te danken aan de Itaipu-dam.
Aan de ingang. Marie (DUI), Kate (USA) en Linny(USA)
Het meer.
Ik die een boom omhels.
Linny (USA) en Florence(BEL)
Ik vroeg aan Allison(USA) om iets aapachtigs te doen.
Teresa(Oostenrijk), de enige andere vrijwilliger uit de AFS-lichting van augustus.
Het was een leuke uitstap. Ik heb zelfs voor de eerste keer op een paard gereden. Daar zullen iets later foto´s van verschijnen op deze blog.
---------
Het is een hele opluchting dat mijn Spaans genoeg begint te vlotten om mopjes te maken! Een persoonlijke opsteker: me uitdrukken in het Engels gaat fantastisch goed.
Aan de ingang. Marie (DUI), Kate (USA) en Linny(USA)
Het meer.
Ik die een boom omhels.
Linny (USA) en Florence(BEL)
Ik vroeg aan Allison(USA) om iets aapachtigs te doen.
Teresa(Oostenrijk), de enige andere vrijwilliger uit de AFS-lichting van augustus.
Het was een leuke uitstap. Ik heb zelfs voor de eerste keer op een paard gereden. Daar zullen iets later foto´s van verschijnen op deze blog.
---------
Het is een hele opluchting dat mijn Spaans genoeg begint te vlotten om mopjes te maken! Een persoonlijke opsteker: me uitdrukken in het Engels gaat fantastisch goed.
zaterdag 23 augustus 2008
Estadística (even tussendoor)
Paraguayaanse vrouwen die me hun nieuwe zoon noemden :2
Aantal keren dat men mij vroeg of ik een acteur/model was :9
Aantal keren dat men mij vergeleek met JC Van Damme :3
Aantal vrouwen die ik heb gecharmeerd :53
----------
Overmorgen meer over het werk en zo. Het is al laat nu.
Toodles!
Aantal keren dat men mij vroeg of ik een acteur/model was :9
Aantal keren dat men mij vergeleek met JC Van Damme :3
Aantal vrouwen die ik heb gecharmeerd :53
----------
Overmorgen meer over het werk en zo. Het is al laat nu.
Toodles!
Abonneren op:
Posts (Atom)